Kafkas Birliği Merkezi'nden İvedi Çağrı

Yasalardan doğan hakkını kullanarak 23 Temmuz 1992 tarihinde bağımsızlığını ilan ettiği için 14 Ağustos 1992 tarihinde uğradığı haksız Gürcistan işgaline kahramanca karşı koyup topraklarını savunan Abhaz kardeşlerimiz, savaş meydanlarında baş edilemedikleri için bugün ambargo uygulanarak pes ettirilmek istenmektedir. 4 Nisan 1994 tarihinde Moskova’da imzalanan, Moskova’nın AGİT temsilcisinin ve BM temsilcisinin de hazır bulunduğu antlaşmaya göre, Abhazya ve Gürcistan eşit koşullarda katılacakları görüşmelerle problemlerini çözeceklerdir. İyi bir başlangıç olan bu antlaşmaya rağmen Rusya Federasyonunun Gürcistan politikasında meydana gelen değişiklik sonucunda bizzat Moskova, Çeçen savaşlarını bahane ederek geçici olmak kaydıyla Abhazya’ya ambargo ilan etmiş daha sonra da bunu tüm BDT’na teşmil etmiş-tir. 28 Mart 1997 tarihinden itibaren de Ambargonun şiddetini artırmıştır.

Bağımsız Devletler Topluluğunun uyguladığı ambargo yetmiyormuş gibi uluslararası antlaşmalara bağlılık gerekçesiyle Türkiye de ambargo uygulamasına uymuştur. Öyle ki, T.C. vatandaşı iken gittiği Abhazya’da evlenen ve çocuğu olan insanların eş ve çocuklarını T.C. vatandaşlığına kaydettirmek üzere geldikleri Trabzon limanlarından içeri giremeyerek 10-12 gün yolcu gemilerinde bekletildikten sonra Abhazya’ya iade edilmektedirler. Bir devletin kendi vatandaşına uyguladığı bu tür uygulamanın ne dereceye kadar insani bir uygulama olduğunu takdirlerinize bırakıyoruz.

Türkiye’de yaşamakta olan 7 milyon civarındaki Kuzey Kafkasyalı insanlar olarak asla savaş istemiyoruz. Savaşın verdiği ızdırapları en acı şekliyle yaşayan bir ırkın çocuklarıyız. 133 yıllık sürgün dönemimizde ülkemizde yaşayan Gürcü halkı ile ortak şeyler paylaştık. Bugün de Tür-kiye Gürcüleri halkıyla en küçük bir problemimiz yoktur. Barışa katkısı olacaksa Gürcü halkının temsilcileriyle de bir araya da geliriz. Ama, Gürcistan Yönetimi ve onlara destek verenlerin birlikte uyguladığı ambargoyla her türlü hürriyetinden mahrum edilen Abhazya’nın açlığa mah-kum edilerek hizaya getirilmesi ve istemediği antlaşmaları imzalamaya zorlanmasını gönlümüz asla kabul etmez. Gerekirse varımızı yoğumuzu paylaşırız ve bu onurlu direnişin onursuzca kı-rılmasına razı olmayız. Çünkü o topraklarda bizim de hakkımız vardır. Bugün için doğrudan bağımsız olmasa bile onlar bizim kardeşlerimiz olup, kan bağımız ve tarihten gelen akrabalık bağlarımız vardır.

Abaza’sıyla, Çeçen’iyle, Dağıstanlı’sıyla, Adığe’siyle, Karaçay’ıyla, Abazin’iyle ve Kuzey Kafkasya kökenli diğer halk gruplarıyla, ekonomik sıkıntılarla karşı karşıya bulunan Abhazya’ya yardıma hazır olmalıyız. Temennimiz en kısa zamanda ambargonun kaldırılması ve kalıcı barışa görüşmeler yoluyla ulaşılmasıdır.Bu mümkün olmadığı taktirde Türkiye Çerkesleri olarak birlik ve beraberlik içerisinde Abhazya’nın yalnız olmadığını bir kez daha kanıtlamak zorundayız.

KAFKAS BİRLİĞİ DERNEĞİ GENEL MERKEZİ
Ankara, 24 Mayıs 1997