|
Sizce bu günü ne şekilde anmak
daha yararlıdır?
Anma ve yaş
gününün gerekliliğine şüphe yoktur. Ulusumuz nüfus olarak
büyük kayba uğramış, yok olmanın eşiğine gelmiştir. Yaban
topraklarda ve denizde ölen insanların gerçek sayısını dahi
bilmek zordur ve onları unutmamız imkansızdır. Acılarımızı
bir nebze olsun hafifleten, Rus Çarının bu suçunun Rusya
tarafından kabul edilmiş olmasıdır. Rusya Devlet Başkanı
Boris Yeltsin altı yıl önce Kafkas Halklarına yayınladığı
mesajında Rus Çarının Kafkasya halklarına uyguladığı zulüm
politikasının bir hata olduğunu kabul etmiştir. Bunu Sovyet
düzeni ve komünistler söyleyememişlerdir. Bu çağrıyı iyi
anlamamız gereklidir. Bu çağrı bugüne kadar Rus-Kafkas
savaşları üzerine yapılan tartışmaları da sona erdirmiştir.
Birlikte yaşadığımız halkların da tarihimizi iyi bilmeleri
için bugüne gereken önem daima verilecektir. Hakkımızda iyi
düşünmeyen güçlerin olduklarını biliyoruz. Onların eline koz
vermemek için bugünde tüm Adığey halkları olarak birlikte
vatanları uğruna can verenleri yadetmeliyiz. Hangi halktan
olursa olsun kalbi temiz olan herkesin bugünün önemini
anlayacağına inanıyorum. Amaç sizin de söylediğiniz gibi
Çarın zulmünü yeniden anılarda canlandırıp birlikte
yaşadığımız halka karşı kin ve nefret duyguları yaratmak
değildir.
Gazete, radyo ve
televizyonlarımız yukarıda sözünü ettiğim Rusya Devlet
Başkanı’nın çağrısını esas alarak bu savaşta halkımızın
uğramış olduğu büyük kayıpları kitlelere iyice anlatmalıdır.
Rusya’ya karşı intikam almak gibi bir düşüncemizin
bulunmadığı, amacın bu tarihi olaydan gerekli dersleri
çıkarmak olduğu bu programların temel fikri olmalıdır.
İhtiyacımız olan insanlarımızı birbirlerine daha çok
yaklaştırmak ve birbirlerini sevdirmektir. Bu tarihi olaya
doğru bir yaklaşım tarzı bulamazsak kendimizden sonraki
nesillere de zarar veririz. Buna çok büyük dikkat
göstermemiz gerekmektedir. Ayrıca Sovyet düzeninin küçük
halklara getirdiği yararları da gençlerimize iyi
anlatmalıyız. Kısacası tarihimizi tüm iyi ve kötü yönleri
ile gerçeklere uygun olarak öğrenmeliyiz. Kimse bunlara
kendince ilaveler yapmamalıdır.
Bu savaşta ölenlerin anısına
dikilecek olan anıt hala yapılmadı. Neden gecikiyor? Bunu
yapmakla kim yükümlü?
Başta
Bakanlar Kurulu bu işle uğraşmalıdır. Buna harcanacak olan
parayı da bulabiliriz. Ancak bana göre Cumhuriyetimizde
yaşayan herkes bir ruble dahi olsa katkıda bulunmazsa
insanlarımız tarafından anıta vermek istediğimiz anlam
yeterince anlaşılmaz. Tüm dünyada üç milyon Adığe bulunduğu
söyleniyor. Kişi başına yarım dolar dahi olsa ulusal
harcamalar için toplanabilirse yapabileceğimiz şeyleri siz
düşünün. Dünyanın her yerindeki Adığeler şunu iyi
anlamalıdırlar ki, biz vatan toprağını bu güne değin
koruduk. Hiçbir Adığe’yi “sen nereden geldin?, vatanın var
mı?” sorusunu cevaplayamayacak durumda bırakmadık.
“Adığe’yim” diyen herkes ulusal çalışmalara gücü oranında
katılırsa gücümüz artar ve yaptığımız her işin değerini
daha iyi anlarız. Söylediğim bu nedenlerden dolayı anıt
işini organize etmek Adığe Xase’nin görevi olmalıdır.
Kanaatimizce Rus-Kafkas
savaşları hakkında gençlerimizin bilgileri yetersizdir. Bu
alanda ne yapılmalıdır?
On, on beş
yıl öncesine kadar bu savaş hakkında konuşamadığımız
herkesin malumudur. Bugün şartlar değişmiş olup tarihimizi
doğru olarak öğrenme imkanına sahip olmuş bulunuyoruz.
Eğitim müdürlüklerimize ve öğretmenlerimize büyük iş
düşmektedir. Ekonomik sıkıntılarımızın bu konudaki
çalışmalarımızı da aksattığını biliyorum. Ancak şu bir
gerçektir ki, ne ekersen onu biçersin derler. Bugün
çocuklarımıza vereceğimiz ulusal bilinç, yarın biçeceğimiz
ekin olacaktır. Buna maddi olarak değer biçmek mümkün
değildir. Tarihimizi iyi öğrenmek amacıyla daha fazla kitap
yayınlamalıyız. Gençlerimiz bilim adamları ile bu konuda
televizyon programlarında buluşturulmalıdır. Örneğin Abu
Shalaho gibi yetişmiş ve alim bir insanla yapılacak olan
programlardan gençlerimizin öğreneceği çok şeyler olacaktır.
Ben de bu konuda Radyo Televizyon Kurumu ile işbirliği
yapmayı düşünüyorum. Gençlerimizi ulusumuzun yüz akı olacak
şekilde eğitebilmek için elimizden geleni yapmalıyız. |