Halil Hatko

Yollar sonsuz

Gündüzler umutsuz

Geceler yorgun

Arkamdan ölüm kovalar

Beni bıraktığın

Her coğrafyada...

Tesadüftür doğuşum

Doğru ama

Çerkes oluşum.

Farkında değilim

Bakıyorum nafile

Maalesef

Kör olmuşum.

Beynim iki bin yıllık

Yüreğim her gün yaralı

Ben meğer

Kültürlü yoksulmuşum.

Kraldan çok kralcı

Tüm sorunlara yabancı

Bir kimliksizliğe

Hapsolmuşum.

Neredeyim, kimlerleyim

Konuştuklarım anlaşılmıyor

Konuşulanları

Anlamamaktayım.

Memleketimden

bir karış uzaklıktayım.

Kovalıyor beni

Ölümlü rüzgar

Mezarımı hazırlamışlar.

Neredesin sevgili hüznüm

134 yıl yetmedi mi

Dönmezsen ben de

Ötekiler gibi

Teslim olacağım.

Yalvarıyorum sana

Yüzünü bir göreyim

Tenine bir dokunayım

Yok olmadan

Götür beni

Getirdiğin yere

Sevgilim sevgili hüznüm...

1.12.1998