|
BİR HALK
GELİYOR
Uzak bir
ülkenin sıcak bir güneşi vurdu gözlerimize
Oysa
ağaçlarına tırmanmak
Dallarında
oynamak isterdik ya neyse...
Düştü
üzerimize
Sanki
sarmak sarmalamak istercesine
Sanki
Isıtmak
istercesine
Avuçlarını
açınca hep gözyaşı bulduk biz onda,
Biz onda
yangın
Deprem
Çığlıklar
bulduk.
Yaşamanın
ta kendisi olduk ortasında
Ortasında
bir ülkenin kalbi olduk attık.
Biz onda
barışı gördük
Biz onda
savaşı…
Çatışmanın
ortasında kaldık uzağında
Elimizi
uzattık parmaklarımız acıdı
Elimizi
uzattık yüreğimiz acıdı.
Toprak
toprak olmaktan çıkalı
Çürüyen
bedenler saklıyor derinlerinde,
Su boğuyor
bizi her içtiğimizde
Karadeniz
boğuyor bizi her izlediğimizde.
Ateş
büyüyor birliğimizin içinde
Bütünlüğümüz onunla var
O yoksa
nefes alan yok sanki
O yoksa BİZ
yokuz zaten!
Çatıda öten
bir kuş varmış
Yara almış
Biz
görmedik
Atalarımız
söylüyorlar.
Düşmüş ama
kırılmamış kanadı
Uçmuş
kaçmış avcılardan.
Dönecekmiş
bir gün
Öyle
inanıyorlar,
İnanıyorlar
bir gün bitecek sürülmüşlük,
Bir gün
dinecek beklemişlik
İnanıyorlar,
Kendi
değilse oğlu uçacak
Kızı
koşacak
Çocukları
Torunları
varacak uzak ülkeye,
İnanıyorlar
evleri, köyleri, ülkeleri doğacak yeniden
İnanıyorlar.
Gururunu
bırak artık bir kenara Karadeniz
Bırak artık
böbürlenmeyi aldıklarınla
“İçimde
büyütüyorum bir nesli” deme bana
“İçimde
büyütüyorum bir halkı
Atı kadar
onurlu
Kılıcı
kadar cesur
Ülkesi
kadar hasret binlerce insanı
Büyütüyorum” deme.
Alacağız
öcünü senden her birinin
Her 21
Mayısta yakacağız canını.
Bu
karanfiller bu ağıtlar sana sanma
Her biri
inecek ta en derinlerine kalbinin
Her biri
güç olacak dedelerimin kanında.
Acıtacaklar
canını dalgalanacaksın
Acıtacaklar
canını çıldıracaksın
Acıtacaklar
taşacaksın ağlayacaksın!
Sancımız
geliyor mu kulaklarına
Duyuluyor
mu bağırışlarımız oradan bilmem
Karşılardan
isterdik ya işitilsin neyse...
Bir dağ
kavgasında bulacağız yerini
Bir sokak
duvarına yazacağız büyük harflerle
Bir
gazeteye manşet olacaksın şaşırma!
Arkana
dönme bakma
Vurulursun
düşersin
İstemiyoruz
ölesin;
Diyoruz ki
düşse şu başın önüne
Diyoruz ki
asaletin bozulsa Karadeniz
Diyoruz ki
rezil etsek seni şu ahaline.
Kayıkların
utanç duysa renginden
Gemilerin
nefret etse kirinden
Vapurların
terk etse diyoruz seni.
Arkana
dönme bakma
Vurulursun
düşersin.
Bir halk
diriliyor ardında
Bir ülke
ayaklanıyor
Göreceksin
şaşırma!
Tir tir
titriyorsun bak karşımızda
Oysa bizim
dedemiz sana başı dik gelmişti
Pşıne
çalıyordu o gelirken sana
Şeşen
oynanıyordu dağlarımızın eteklerinde
Yeşile sarı
çalınıyordu çocuklarımızın elinde
Bayrağımız
dalgalanıyordu sadece!
Sen her
dalganda yeşile kara çalıyorsun
Adın gibi
kara bir geçmişe eşlik ediyorsun
Eşlik
ediyorsun doğamayan güneşine
Batan
gemilerine.
Şeşen
oynanıyor bak hala güvertede!
Bir kadın
haykırıyor içimizde
Bir kadın
haykırıyor enginlerine
Bir çocuk
doğuyor esirliğinde
Koca bir
millet yürüyor üzerine
Atlılar
geliyor şaşırma
Özü bir
sözü bir milyonlar geliyor
Geçmişin
yaktığı canlarla geliyor
Yetim
yüreklerle
Sürgünle
geliyor
Sussun
dünya
Ayağa
kalksın
Alkışlasın!
Çerkessin
sen eğilme dik dur!
Çerkessen
sen, geleceksen bizimle
Oturma kalk
Oturma
ayağa kalkma vaktidir şimdi!
Bir alkış
istiyoruz sizden halkım
Size
sesleniyoruz
Bir alkış
istiyoruz.
Karadeniz
bizi dinliyor
Soruyor KAÇ
KİŞİYİZ, korkuyor.
Gösterin
şimdi ona;
Sussun
dünya
Ayağa
kalkın
ve
Sadece
alkışlayın!
14.04.2009
02:30
İstanbul
Setenay
BALOĞLU |