Şiir
 
 

BİR HALK GELİYOR

 

Uzak bir ülkenin sıcak bir güneşi vurdu gözlerimize

Oysa ağaçlarına tırmanmak

Dallarında oynamak isterdik ya neyse...

Düştü üzerimize

Sanki sarmak sarmalamak istercesine

Sanki

Isıtmak istercesine

Avuçlarını açınca hep gözyaşı bulduk biz onda,

Biz onda yangın

Deprem

Çığlıklar bulduk.

Yaşamanın ta kendisi olduk ortasında

Ortasında bir ülkenin kalbi olduk attık.

Biz onda barışı gördük

Biz onda savaşı…

Çatışmanın ortasında kaldık uzağında

Elimizi uzattık parmaklarımız acıdı

Elimizi uzattık yüreğimiz acıdı.

Toprak toprak olmaktan çıkalı

Çürüyen bedenler saklıyor derinlerinde,

Su boğuyor bizi her içtiğimizde

Karadeniz boğuyor bizi her izlediğimizde.

Ateş büyüyor birliğimizin içinde

Bütünlüğümüz onunla var

O yoksa nefes alan yok sanki

O yoksa BİZ yokuz zaten!

 

Çatıda öten bir kuş varmış

Yara almış

Biz görmedik

Atalarımız söylüyorlar.

Düşmüş ama kırılmamış kanadı

Uçmuş kaçmış avcılardan.

Dönecekmiş bir gün

Öyle inanıyorlar,

İnanıyorlar bir gün bitecek sürülmüşlük,

Bir gün dinecek beklemişlik

İnanıyorlar,

Kendi değilse oğlu uçacak

Kızı koşacak

Çocukları

Torunları varacak uzak ülkeye,

İnanıyorlar evleri, köyleri, ülkeleri doğacak yeniden

İnanıyorlar.

 

Gururunu bırak artık bir kenara Karadeniz

Bırak artık böbürlenmeyi aldıklarınla

“İçimde büyütüyorum bir nesli” deme bana

“İçimde büyütüyorum bir halkı

Atı kadar onurlu

Kılıcı kadar cesur

Ülkesi kadar hasret binlerce insanı

Büyütüyorum” deme.

Alacağız öcünü senden her birinin

Her 21 Mayısta yakacağız canını.

Bu karanfiller bu ağıtlar sana sanma

Her biri inecek ta en derinlerine kalbinin

Her biri güç olacak dedelerimin kanında.

Acıtacaklar canını dalgalanacaksın

Acıtacaklar canını çıldıracaksın

Acıtacaklar taşacaksın ağlayacaksın!

 

Sancımız geliyor mu kulaklarına

Duyuluyor mu bağırışlarımız oradan bilmem

Karşılardan isterdik ya işitilsin neyse...

Bir dağ kavgasında bulacağız yerini

Bir sokak duvarına yazacağız büyük harflerle

Bir gazeteye manşet olacaksın şaşırma!

Arkana dönme bakma

Vurulursun düşersin

İstemiyoruz ölesin;

Diyoruz ki düşse şu başın önüne

Diyoruz ki asaletin bozulsa Karadeniz

Diyoruz  ki rezil etsek seni şu ahaline.

Kayıkların utanç duysa renginden

Gemilerin nefret etse kirinden

Vapurların terk etse diyoruz seni.

Arkana dönme bakma

Vurulursun düşersin.

Bir halk diriliyor ardında

Bir ülke ayaklanıyor

Göreceksin şaşırma!

 

Tir tir titriyorsun bak karşımızda

Oysa bizim dedemiz sana başı dik gelmişti

Pşıne çalıyordu o gelirken sana

Şeşen oynanıyordu dağlarımızın eteklerinde

Yeşile sarı çalınıyordu çocuklarımızın elinde

Bayrağımız dalgalanıyordu sadece!

Sen her dalganda yeşile kara çalıyorsun

Adın gibi kara bir geçmişe eşlik ediyorsun

Eşlik ediyorsun doğamayan güneşine

Batan gemilerine.

Şeşen oynanıyor bak hala güvertede!

Bir kadın haykırıyor içimizde

Bir kadın haykırıyor enginlerine

Bir çocuk doğuyor esirliğinde

Koca bir millet yürüyor üzerine

Atlılar geliyor şaşırma

Özü bir sözü bir milyonlar geliyor

Geçmişin yaktığı canlarla geliyor

Yetim yüreklerle

Sürgünle geliyor

Sussun dünya

Ayağa kalksın

Alkışlasın!

 

Çerkessin sen eğilme dik dur!

Çerkessen sen, geleceksen bizimle

Oturma kalk

Oturma ayağa kalkma vaktidir şimdi!

Bir alkış istiyoruz sizden halkım

Size sesleniyoruz

Bir alkış istiyoruz.

Karadeniz bizi dinliyor

Soruyor KAÇ KİŞİYİZ, korkuyor.

Gösterin şimdi ona;

Sussun dünya

Ayağa kalkın

ve

Sadece alkışlayın!

 

14.04.2009

02:30

İstanbul

 

Setenay BALOĞLU

 

 

 

..
...