ADIGE TSEY
Şşığaşş siyade se
tseyışxhue,
Hezır ‘upexur se
soş’ej,
A tseyr siyanem
ye’eş’ağet –
Yidıfırt, yış’ıme
gukhıdej.
Ader şım şesım –
yişşığınu,
Hezır khesıxui zı
gınığuet,
Ğoguane dapşşe
zepiçami,
Wanegu zerısır
yiş’eşşığuet.
Ze’uş’em k’umemi,
vak’ue deç’mi –
Yitseyr xuef’psme,
şşıguf’ıç’t.
Ye cegum ş’aler
şşızexuesmi
Tsey zışşımığır
khıdemıç’t.
Gublaşhem desmi
lejjek’ueşxuew
Ye yineralıwi ar
khelhıte,
Ts’ıxubz ‘eş’ağew
tseyr şşımığme,
Gup yaxımıhet
mıwç’ıtew.
‘Epkhlhepkhğedaxet a
şşığınır,
Yitseyımç’e lhepkhır
xetmi khaş’ert,
Yawç’ıpawe l’ı
khaşejme –
Yipxhuat yinek’um
yitsey khuaş’er.
L’eş’ığue dapşşe
yek’uek’ami
Ts’ıxubzxem dyejç’e
tseyr ‘eş’ağet.
Ara siguğeşş nobe
khesi
A tseyr lhepkh psomi
ş’ışşat’ağer.
K’İŞOKHUE Alim
|
ÇERKESKA
Gri bir çerkeska
giyerdi babam,
Parlayan
fişekliklerini anımsarım,
Anamın eseriydi o
çerkeska –
Dikebiliyordu,
içinden gelirse.
Ata bindiğinde babam
– kılığıyla
Her fişeklikte bir
atımlık barut,
Nice uzun yollar kat
etse de,
Oturduğu eyer her
dem ilk hevesiydi.
Toplantıya mı, çifte
mi her nereye gitse
Çerkeskası tam
bedenine otursun isterdi.
Düğünde buluştuğunda
gençler
Çerkeskasız kimse
oyuna çıkmazdı.
İster kağnı çatalında
oturan emekçi,
İster general say sen
onu,
Giymemişse kadın
elinden çerkeskasını,
Utanmadan topluma
katılmazdı.
Bedeni süsler, görkem
katardı insana o kıyafet
Çerkeskasıyla
tanınırdı kimdir o millet.
Öldürülmüş
getirilirken bile ceset –
Yüzünü örterdi
çerkeskasından etek.
Kim bilir kaç yüzyıl
geçmiştir
Kadınlar arasında
çerkeska sanattır.
Bugün bile sanırım
ondandır
Neredeyse tüm halklar
çerkeska giyer.
(Türkçesi : Fahri
HUVAJ)
|
SIK’UENT NEXH
PSINŞ’EW
Sık’uent nexh
psınş’ew sxuzef’eç’ım-
Mıçemıw sişır
soğelhexhu.
Nıbjjeğu, we f’ç’e
wigu sıkheç’ım,
Siğogu ç’ıh xhunu
khızexhuexhu.
Se kuedre, kuedre
sigu kholhade
Şı jer sıtyesu
khesk’uhın,
Dixeku gubğoşxuem
sınilhadew
Zedejem pı’er
yaf’eshın.
Xet yeymi sode a
pı’er,
Wıxueymi sişhem
xuryemıxhu,
K’uefınkhım jıjje
zigu ş’ı’er-
Şıwım lhesır ğogum
şşıdemıxhu.
Nasıp mıwıxır zi
guraşşer
Maxel yiğogum
şşıxumey,
Psewınu ğaş’e
zıxufaşşer
Mıwvı’ew k’uexer
arkhudeyşş.
Psı weru lhağue
pxızıxınum
Kharıwır jexunç’e
yımıwıx,
Siğaş’e yabger
şşızwıxınum
Şı jer sıtyesu
sıryewıx.
K’İŞOKHUE Alim
|
DAHA TEZ GİDERDİM
Daha tez giderdim
elimden gelse-
Hızını eksiltmeden
sürüyorum atımı tırısla.
Dostum, anımsarsan
eğer beni iyilikle,
Yolumun uzun olmasını
dile benim için.
Hep, hep içimden
gelir benim
Hızlı bir at üstünde
koşmak,
Yurdumun geniş
ovalarına dalıp
Yarışlarda şapkayı
kapmak.
Kimin olursa olsun o
şapka,
İsterse başıma hiç
olmasın.
Gidemez uzağa kalbi
soğuk olan-
Atlıya yaya yolda
erişemez.
Bitmemiş mutluluğu
hedefleyen
Gerek duymaz yılda
dinlenmeye.
Yaşamda yaşamı hak
edenler
Durmadan gidenlerdir
yalnızca.
Yol açacak gür ırmak
Yitirmez gücünü
aktıkça,
Hırçın yaşamımı
bitireceğimde
Hızlı bir at üstünde
bitireyim yine.
(Türkçesi: Fahri
HUVAJ)
|
