Kafkas Dernekleri Federasyonu



ADNAN ÖZVERİ




ELLER YUKARI TARİH Zaman yitiriyor rengini Bütün anılarımda yorgun bir kar vakti Bir kentin olmayan yüzü Ey En güzel düşlerimi gömdüğüm memleket! Kim onarabilir sesimin rüzgardaki çatlağını? Hala kanlı sicilim Tanrı’nın bol olduğu yerde zulüm çoğaltıyor kendini Bütün renklerde korkunun ve kutsallığın eskimiş yüzü Tüm dualarına amin dediğim Tanrı, Nasıl bir nurdur ki, kan döktükçe parlıyor yıldızı Kuşkulu yolların yorgun yokuşuyum Aklımda sancılı coğrafyanın son intihar sorusu Ey! Uçurumdan çekip alamadığım ülke! İçimi üşüten yoksulluk! Kaç ton dinamit dindirebilir evlatların yüreğindeki çaresizliği? Bütün doğrularımı ıssız politikada buldum Gösterişli yollar hep yalanlara açıldı Eller yukarı tarih! İşte, yine suçüstü... Yoruldum artık sobelemekten seni. Adnan ÖZVERİ

	ÇERKES YANLIZLIĞIM Karanfilli göğüslerde güzeldir Genç kız gülümseyişi. İnce yaz yağmurunun toprağa ilk düşüşü gibi Biz de düşmedik mi yollara, Dağlar denizler ötesinden, Gözlerimizde ağır öfkesi bir yenilginin? Ve savrulmadık mı başka yurt, başka ocaklara Bir deli rüzgar ayaklarımızda. Kayıp giden bir şeyler var Şimdi ellerimizin arasından. Senin sıcaklığın mı, Gençliğim mi benim? Türkülerimiz mi yoksa Kafkas soluklu? Gece de büyür kapama gözlerini. Gün ışığı büyütür gözlerimizi. Yaşamak düşmek mi yeniden yollara Toplayıp da kırık bir çığlığı? Büyütmek mi yoksa Çerkes yalnızlığımı Bunca kalabalık arasında? Adnan Özveri

...