Osmanlı Devleti zamanında görevi bırakmak zorunda kalan bir vezir, yeni vezire üç mektup bırakmış ve “başın sıkıştığı zaman mektupları sırasıyla açarsın” demiş. Bir süre sonra yeni vezirin başı sıkışınca birinci mektubu açmış. Mektupta “geçmiş yönetimi kötüle” yazıyormuş. Yeni vezirde mektuptaki tavsiyeyi dinlemiş ve geçmiş yönetimi kötüleyerek bir süre halkı idare edebilmiş. Halk tekrar huzursuzlanınca ikinci mektubu açmış. İkinci mektupta “etrafındakileri ve başka devletleri kötüle” yazıyormuş. Yeni vezir, arkadaşlarını kötüleyerek, başka ülkeleri suçlayarak bir süre daha ülkeyi yönetmeyi başarmış. Ancak, bir süre sonra halk yeniden ayaklanınca üçüncü ve son mektubu açmak zorunda kalmış. Mektupta “senden sonra gelecek olan vezire üç mektup bırak” yazıyormuş. 

Gürcistan Devlet Başkanı Mikheil Saakaşvili, dört yıl önce Gül Devrimi’ni gerçekleştirirken yoksul, parçalanmış, istikrarsız ve gelecekten umudunu yitirmiş bir ülke devralmıştı. Saakaşvili, Gürcistan’da sınıflar arasındaki gelir uçurumunu gidermeyi, refah düzeyini arttırmayı, istikrarı sağlamayı, Avrupa-Atlantik dünyası ile bütünleşmeyi, NATO’ya ve AB’ye üye olmayı, dondurulmuş çatışma bölgeleri olan Abhazya ve Güney Osetya sorunlarının bitirilmesini, Acaristan’da Aslan Abaşidze yönetiminin tasfiyesini vaat etmişti. Saakaşvili, dört yıllık iktidarı boyunca bu vaatlerinden bazılarını gerçekleştirebildi. Örneğin, ülkede rüşvet büyük ölçüde ortadan kalktı, istikrar sağlandı, Abaşidze tasfiye edilerek Türkiye’nin garantörlüğüne rağmen Acaristan’ın özerkliğinin içi boşaltıldı. Avrupa-Atlantik dünyası ile bütünleşme yönünde olumlu adımlar atıldı. Ancak, bütün bu adımlar Gürcü halkı tarafından yeterli bulunmadı. Gürcü halkı hükümetin işsizlikle mücadele programını yeterli görmedi. Refah düzeyinin artması ve Batı ile bütünleşmek için beklemek istemedi. Dondurulmuş çatışma bölgelerinin Gürcistan’ın geleceğine ipotek koymasından ve belirsizlikten sıkıldı. Bunların yanında Saakaşvili’nin Gül Devrimi’ni birlikte gerçekleştirdiği arkadaşlarını yönetimden uzaklaştırması ve Devrim arkadaşlarının muhalafete geçmesi muhalefetin güçlenmesine neden oldu. 

İktidarının ilk yıllarında Şevardnadze yönetimini suçlayan ve enkaz devraldığını söyleyen Saakaşvili, günümüzde ise dört yıl önce kendisini iktidara getiren Gül Devrimi’nden bu yana düzenlenen en büyük muhalif gösteriler karşısında eski devrim arkadaşlarını ve kuzey sınırındaki dev komşusu Rusya Federasyonu’nu suçluyor. Saakaşvili, Rusya Federasyonu’nda Aralık ayında yapılacak genel seçimler ve 2008 Mart’ındaki devlet başkanlığı seçimleri ile muhalefetin gösterileri arasında paralellik kurdu. 

Dört yıldır ülkede görülen en geniş katılımlı eylemlerde artık başlıca hedef Saakaşvili'nin istifaya zorlanması haline gelmiş durumda. Eylemler karşısında önce başkenti sonra Rusya Federasyonu’nu kışkırtıcılıkla suçlayıp ülke genelinde olağanüstü hal ilan eden Saakaşvili, muhalefetin gösterilerini güç kullanarak acımasızca bastırdı. Hükümet karşıtı televizyon kanalının yayınları durduruldu.  Bu sert tutumu dolayısıyla en güvendiği Batı dünyasının da tepkisini çekti. Sonuçta, Saakaşvili, baskılara dayanamadı ve sonbahardaki devlet başkanlığı seçimlerinin 5 Ocak 2008’de yapılacağını açıkladı. Böylece varolan sorunları ötelemiş oldu. Ancak, yapılacak ilk seçim genel seçim değil, devlet başkanlığı seçimi olacak. Saakaşvili bu şekilde seçmenlerin güvenini tazeleyerek yola devam etmeyi hedefliyor. Genel seçimlerin tarihi ise aynı gün yapılacak bir referandum ile belirlenecek. Saakaşvili’nin açıklamaları, iktidarı kolay bırakmayacağını gösteriyor. Ancak, 5 Ocak seçimleri şeffaf olmazsa Gürcistan’ı çok zor bir kışın beklediğini tahmin etmek zor değil. 

Tek adam yönetimi kurma eğilimleri bir süredir endişe kaynağı olan Saakaşvili, bu ay Osmanlı vezirinin kaçıncı mektubunu okuyor? Bilinmiyor. Ancak, Gürcistan’da demokrasinin önemli bir yara aldığı da tartışılmaz bir gerçek.