|
Herkesin malumu
olduğu üzere cumhuriyetimizde yaşayan insanlar sebzecilik
ile ciddi bir biçimde ilgileniyorlar.Günümüzde bahçelerden
hasat edilen sebzeler\ sabit aylık geliri olmayanlar ve
öğrencisi olan aileler için önemli geçim kaynaklarından
biridir.Ancak insanlar ürettiklerini pazarlayabiliyorlar mı
ve onun getirisinden memnunlar mı?Geçmişten beri
söylenegelen “çalışırsan et yersin” Adıge atasözü bugünkü
yaşamımızda karşılığını buluyor mu?
Sovyetler Birliği
zamanında insanlar\ ürünlerini ülkenin değişik yerlerinde
pazarlama imkanına sahiptiler.Kanunlar da bu duruma
yardımcıydı.Bugünlerde acaba neler oluyor?Bir yıl boyunca
bahçesinde çalışıp,üreten kişinin ürünlerini pazarlama
imkanı çok kısıtlıdır.Köylerde kurulan küçük pazarlarda
yapılan toptan satışlar domatesin,karpuzun,salatalığın ve
diğer ürünlerin fiyatları kimseyi memnun edici seviyede
değil.Buna karşın ne yapılabilir? Sebzeler çok ucuza
satılıyor.İnsanlar bugün Moskova,St. Petersburg ve diğer
büyük şehirlere ürünlerini ulaştırmaya hazırlar.Ancak
üreticilerin çoğunluğu uzak mesafeden dolayı tedirgin
oluyorlar.Ürünlerin arzu edilen yerlere ulaştırılmasında pek
çok sorunla karşılaşıldığı aşikardır.Fakat ürününüzü büyük
şehirlere ulaştırsanız da orada istediğiniz satış yapma
şansına sahip değilsiniz.R.F. Başkanı Putin’in ve merkezi
hükümetin bu konuyu da dikkatle izledikleri malumdur.
Pazar
yerlerindeki illegal örgütlenmelerin yok edilmesine yönelik
bir genelge de yayınlandı.Ancak bu sorunun çözümlenmesini
ümit etmek içinde henüz çok erken.Buna rağmen üreticiler bu
illegal örgütlenmeleri pek önemsemiyor.Öncelikle alın
terinin karşılığını maddi olarak almak istiyorlar.Bu anlamda
da devletin,üreticinin yanında olup ona yardımcı olması
lazımdır.Söyleşi yaptığımız köylü üreticiler bunu ifade
ediyorlar.
Adıge Mak / 11.08.2007
Tharkhuaxho Adam
Çeviri : Jade Wumar
|